Een Spons

Een spons. Je kent het vast als huishoudelijk voorwerp. Een spons doet eigenlijk niets meer of minder dan het absorberen van vocht. Een spons kan een heleboel absorberen. En wanneer deze niets meer kan absorberen wring je hem uit. Een spons kan soms ook helemaal uitdrogen tot die bijna net zo hard wordt als een baksteen. Maar zodra je er weer wat water op druppelt, wordt de spons weer soepel en bruikbaar.

Ik heb wel eens gedacht als ik nooit gepest zou zijn, zou ik dan ook zijn geworden wie ik vandaag de dag ben? Kijk, pesten is in geen enkel opzicht goed, maar het gebeurt dagelijks. Op scholen, online, op de snelweg, op straat en zelfs op de werkvloer. We kunnen niet ontkennen dat in de maatschappij van nu de toegankelijkheid tot pesten alleen maar groter is geworden. Met de opkomst van sociale media is het plaatsten van een haatdragende reactie zo gedaan. En blijkbaar vinden wij het als maatschappij sociaal verantwoord om dit soort gedrag goed te keuren. Heb jij wel eens op straat gelopen, om je heen gekeken en gedacht weten mensen nog wel wat normen en waarden zijn? Je merkt dat mensen altijd zeggen: “Nederland is een ‘vrij land’ en iedereen mag zijn/haar/hen mening hebben”, maar uiteindelijk zie je dat als jij je mening uitspreekt, dat die niet altijd in dank wordt afgenomen. Het is lastig om in zo’n ‘vooruitstrevende’ maatschappij, zo erg achter de feiten aan te lopen en waarom eigenlijk?

Als ik niet gepest zou zijn, zou ik waarschijnlijk een andere versie van mezelf zijn geweest. Ik zeg altijd: “Het gezin waarin je opgroeit is de fundering van het huis dat je gaat bouwen. Als de fundering stevig is kan je beginnen aan het bouwen van je huis.” Alles wat je meemaakt in het leven en iedereen die je tegenkomt, brengt een bouwsteen voor je mee. Met deze stenen bouw jij je huis. Sommige stenen zijn mooi en andere afgebroken en scheef, maar alle stenen zorgen ervoor dat je huis steeds meer een huis wordt. Jij bent de spons in huis, die te allen tijde klaar staat om te absorberen, voor het geval dat er eventuele lekkages ontstaan. Dat huis, of in ieder geval de eerste twee verdiepingen, is wie ik nu ben.

Mijn huis is nog lang niet af. Op het moment van schrijven ben ik 27 jaar en voor mij voelt het leven, voor alsnog, aan als een speurtocht. Zo nu en dan kies ik de verkeerde route en loop ik even vast. De spons blijft maar vocht absorberen, maar het uitwringen van die spons blijkt lastiger dan ik had verwacht.

Als je het uit het simpelste perspectief bekijkt, draait het leven eigenlijk maar om één ding. En dat is naar school gaan, een studie doen om je ‘droombaan’ te vinden en als je die niet vindt dan heb je pech, want je moet toch aan het werk. Ik ben van mening dat er te weinig gesproken wordt over het gat waar je in valt na de middelbare school/studie. Na de middelbare school denk je vaak al ‘help! Een studie. Wat moet ik kiezen?’ en na je studie denk je vaak ‘top, ik heb een studie gedaan. Wat nu?’ Het voelt een beetje alsof je nauwelijks voorbereid van de hoogste duikplank wordt afgeduwd, terwijl je nog niet eens kan zwemmen. Vanaf dat moment voelt het hele volwassen leven als watertrappelen, terwijl je jouw hoofd boven water wil houden. En die spons wordt alsmaar zwaarder. Het leven voelt soms meer als overleven, dan daadwerkelijk leven. Waar moet je beginnen en waar wil je naar toe? Het voelt soms als een gigantisch doolhof waarbij geen enkele weg naar de uitgang leidt. Na meerdere rondjes en obstakels, vind je het pad die je kan volgen totdat er weer een ander obstakel opduikt.

Als je klein bent, wil je niets liever dan volwassen zijn. Het volwassen leven zou geweldig zijn, toch? Dat je op je 25^ste alles zou hebben: een baan, auto, huis en een partner. Maar goed in deze tijd is het al een wonder als je een kartonnen doos weet te bemachtigen voor €750,- per maand en dat is exclusief gas, water en licht. En wanneer weet je zeker dat het werk wat je doet echt je droombaan is? Er is nog zoveel onzeker en onduidelijk op deze leeftijd, terwijl je dacht het nu echt voor elkaar te hebben. Met soms het gevolg dat je uiteindelijk thuis komt te zitten. Waarbij jij, de spons in dit geval, je niet meer kan uitwringen. Omdat je alsmaar opnieuw werd geacht alles te absorberen.

Als je gepest bent geweest, zou het kunnen dat je er op latere leeftijd nog last van ondervind.  Wanneer het leven even minder soepel verloopt dan die van een ander, kan het zijn dat jij je dan even wat minder voelt. Niet omdat je het de ander niet gunt, maar meer omdat je jezelf afvraagt: ‘waarom is het mij niet gegund?’ Dat voelt eenzaam. Vrienden gaan trouwen, krijgen kinderen of gaan samenwonen. En jij? Jij bent de eeuwige single. En als eeuwige single, heb je volgens sommigen niks te zeuren. “Wees maar blij dat je single bent, jij hoeft met niemand rekening te houden”, “Geniet nog maar van dat single leven, want een relatie is echt niet alles” of “Oh, jij bent nog single, ik ben echt jaloers op jou”. De opmerkingen die je dus als single krijgt, kunnen soms best pijn doen. Want hoewel die ander misschien al een langere tijd een relatie heeft, zou jij het superleuk vinden om überhaupt een keer een relatie te hebben. Soms is thuiskomen in een leeg huis na een kutdag het eenzaamste gevoel dat er is. Een miauwende kat zegt je gedag en daarna leg jij je hoofd op je kussen om even heel hard te huilen. Een spons kan een heleboel absorberen. Maar uiteindelijk zal je merken dat ook een spons te vol kan zijn.

De kunst is om te leren hoe jij die spons op tijd kan uitwringen. En dit hoef je niet altijd alleen te doen. Want ondanks dat het leven soms lijkt op een game, zonder walktrouhgs en cheats. Ben jij de enige die er wat van kan maken en de enige die jouw leven kan ‘spelen’. Wees trots op wie je bent en wat je hebt bereikt! En vergeet vooral niet de mooie stenen van je huis. Want die mooie stenen en de stevige fundering vangen jou op als het even te veel wordt.